در راه برگشت

جمعه صبحم راه افتادیم به سمت اصفهان .

 تو راه یه جایی ایستادیم تا صبحانه بخوریم منم عاشق شکلات صبحانه تا دیدمش هی گفتم باز تا درشو باز کردن رفتم بالا واسه همین این شکلی شدم 

البته اینم بگم که خیلی بیکلاس نیستم آخرش یه کمی با قاشق خوردم  ولی مثل اینکه کار از کار گذشته بود و من صورتم خیلی کثیف شده بود.. 

مامان و بابا هم که دیدن اینجوریه کلا بیخیاله شکلات صبحانه شدن و رفتن سراغ نون و پنیر و چایی.

ظهرم رسیدیم خونمون.

مامانی میگفت خیلی سفر خوبی بود اگه آخرش پرنیان مریض نمیشد .